Visitekaartje

Daar zat ik, in een overleg met een kennis en de rest van het bestuur van de stichting waarvan zij secretaris was. De stichting had een website en een folder nodig en ik zou die gaan maken. Leuke klus voor een interessante stichting in de zorgsector, een van mijn lievelingsthema’s.

In een kruisverhoor moest ik verantwoording afleggen over vergelijkbare dingen die ik had gedaan en andere dingen die ik in mijn mars had. Geen punt, want naast ontelbare tijdschriften, jaarverslagen en boeken heb ik in m’n inmiddels best aardige carrière ook genoeg folders en websites gemaakt die het daglicht bijzonder goed kunnen verdragen. Mijn portfolio sprak voor zich, leek het gezelschap te vinden. Fijn zo.

Daarna stelde ik vragen die me zouden brengen naar de kern van de behoefte van deze stichting – want misschien vonden zij zelf wel dat ze een website en een folder nodig hadden, maar misschien bleek bij dieper graven dat die communicatiemiddelen helemaal niet zouden helpen bij het bereiken van de gestelde doelen en doelgroepen.

Dat vonden ze maar lastig, met name de man die de pr-commissie voorzat en die tot nog toe de foldertjes en tekstjes zelf in elkaar had geknutseld. Waarom ik zo moeilijk deed, ze wisten toch wat ze wilden? Euh nou, jullie halen er een vakvrouw bij en om mijn vak uit te oefenen moet ik soms wat lastige vragen stellen. Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald, toch? Inderdaad, vonden de voorzitter en secretaris, dus ik mocht door, tot zichtbare ergernis van de ‘pr-man’.

Het overleg was klaar, we hadden de afspraak gemaakt dat ik een inhoudelijk voorstel met financiële component zou maken. Of ik een visitekaartje had, vroeg de lastpak die mij maar en lastpak vond nog. Nee, had ik niet. Een website dan. Nee, ook niet. Bijna boos wierp hij me voor de voeten dat ik wel een amateur moest zijn, een bedrijf in de communicatie en dan zelf geen communicatiemiddelen hebben, onmogelijk in zijn ogen.

Ik moest erom lachen. Ik had altijd voldoende werk dus geen behoefte aan acquisitieondersteuning. Mijn portfolio werkt prima als visitekaartje waar het op zelfpromotie aankomt. En als iemand per se wil weten waar hij me kan bereiken, werkt een handgeschreven briefje met naam, nummer en e-mailadres ook prima. Dat gaf ik hem dus.

En dat was het laatste contact dat we hadden. Een dag later belde ik mijn vriendin en zei ik dat ik de samenwerking met haar stichting, met deze meneer niet zag zitten. Niet omdat ik moeilijke mensen uit de weg ga (ik hou van ze!), maar vooral omdat ik het bijzonder onaangenaam vind te werken met mensen die mijn bijdrage als overbodig zien en mij overduidelijk een bedreiging vinden, zelfs al is alles wat ik zeg en doe volledig op hun belangen gebaseerd. Liever geen klus dan een rotklus.

En nu, zes jaar later, heb dan eindelijk het kleinood waar die pr-meneer zo naar snakte. Niet omdat anderen het nodig vonden, niet omdat ik werk tekort kom, niet omdat ik niet graag meer handgeschreven briefjes maak, maar gewoon, omdat ik er zin in had. En ook omdat de drukwerkmogelijkheden voor kleine ondernemers door het enorme aanbod van internetprinters enorm zijn gegroeid en het best lollig is voor een paar tientjes vier verschillende ontwerpen te maken met vier foto’s die ik zelf heb gemaakt.

Omdat ik toch bezig was, heb ik maar meteen even een nieuw weblog in elkaar geschroefd dat ik de komende maanden, jaren hoop uit bouwen met stukjes over dingen die ik zowel zakelijk als privé doe en die het melden waard zijn. De kop komt je vast bekend voor. Nog even en ik heb voor het eerst in m’n zakelijke bestaan ook een eigen huisstijl…

2 thoughts on “Visitekaartje

  1. Mooie site, Moon! En die uitklapbare visitekaartjes mogen er ook zijn. Als ik naar de expo kom, dan wil ik graag een gesigneerd exemplaar voor in mijn verzameling 😉

  2. Ha Thomas,
    Dankjewel voor je complimenten, maar het gaat (zoals meestal bij mij) vooral om de inhoud, die nog volgen gaat. Dit is maar een vormpje 🙂
    Overigens: het spijt me je te moeten teleurstellen, maar het is een enkelvoudig kaartje in vier varianten – het plaatje laat de vier verschillende foto’s en één achterkant zien (want de laatste is vier keer hetzelfde met een andere achtergrondkleur en credit).
    Spreek je snel!
    Groetjes,
    Moon

Leave a Reply