TREKken rond de Lauwersmeer

Er kwam iets nieuws in het noorden. Het heette TREKfestival, het zag er erg spannend uit en het had enthousiaste ‘trekkers’ die er duidelijk een succes van wilden maken. De trekvogel was het centrale gegeven, de periode dat ze terugkeren van hun winterreis was de tijd waarin het zou gebeuren. Rondom de Lauwersmeer, waar de vogels in groten getale en in een enorme soortenrijkdom neerstrijken. De invulling was vooral cultureel, waar mogelijk geënt op de trek en het landschap.

Even overwoog ik contact te leggen. Maar toen ik las dat ze voor alle posten vrijwilligers zochten (wat wij niet zijn) en ik bovendien even wat andere dingen te doen had (zie pauzeberichten vanaf november 2013), heb ik dat achterwege gelaten. René ‘trok’ deze winter z’n eigen plan en legde contact zonder vooroverleg met z’n hoogstpersoonlijke marketeer (ik zei de gek). Hij was vooral getriggerd door het openingsconcert van Sytze Pruiksma, de beminnelijke Friese componist van wie we al in 2009 een concert op Oerol zagen en met wie hij twee jaar geleden twee nachtjes in een Terschellings pension aan het ontbijt zat. Gelijk heeft-ie, prachtig wat die man maakt, heel aards en toch zo hemels.

De organisatie was meteen enthousiast over het idee dat we foto’s wilden komen maken, er was eigenlijk geen budget, maar als Saris & den Engelsman zouden komen, tja, dan zouden ze eens gaan graven en sowieso konden we ergens overnachten – lief hoor 🙂 Zo gezegd, zo gedaan, zoeken werd vinden en eind maart togen we een lang weekend naar het Lauwersmeergebied, waar van we van hot naar her zouden crossen om zoveel mogelijk van het grote programma vol kleine optredentjes en workshops mee te pikken.

Interessant: René en ik hebben in tien jaar samen iedere vierkante kilometer van ons land bezocht, maar hier waren we nog nooit geweest, in ons gezamenlijke bestaan noch daarvoor. Nieuwe grond, spannend!

Na het prachtige openingsconcert van vrijdag rondom Kening Greide in de Bonifatiuskerk in Dokkum (hoe die Sytze de weide en zijn vogels in de hoofdrol zet, briljant!) leerden we onze gastvrouw een beetje kennen in haar eigen woning in het pittoreske Zoutkamp.

Twee volle, koude, grauwe dagen reden we daarna rondom de Lauwersmeer, soms een beetje verder ervandaan maar altijd in zijn invloedsfeer. We gingen bovenlangs, via de sluizen, en onderlangs, via kleine dorpjes, waar in allerlei logementen en horecagelegenheden van alles te doen was op cultureel gebied: dansende meisjes in de stijve wind, een kunstmarkt in de indrukwekkende Bonifatiuskapel, een schildercursus waar mensen mooie landschappen in verf omzetten, een gevoelig fadoconcert aan de waddendijk, een bandoneonoptreden dat tot tranen roerde en een percussieworkshop in een heerlijke industriële tent geënt op het Amsterdam-Noordse Pllek maar dan in Lauwersoog. Druk was het meestal niet, een eerste editie én niet al te best weer zijn geen goede combi. Maar vol vuur waren alle plaatselijke organisatoren en de meeste artiesten wel en dat maakte veel goed.

Leukste ervaring: in een kerkje in Zoutkamp streek voor twee dagen een zwerm zwervers neer, wereldreizigers van allerlei pluimage die de zaterdagavond ook bij onze gastvrije gastvrouw logeerden en met hun matjes de woonkamer- en keukenvloer van een doodgewone twee-onder-een-kap aan een Gronings weiland volledig vulden. Vooraf dronken we samen en speelden we een weerwolvenspel, alsof we elkaar al jaren kenden, wij TREKkers onder elkaar.

Leave a Reply