RIJKS: modern-klassiek met hier en daar een verrassing

Groot voordeel van een vent die bij het Rijksmuseum werkt: je krijgt soms heel fijne ‘kerstpakketten’. Afgelopen feestdagen een bon voor een geheel verzorgd diner bij het classy, los-vast aan het museum gekoppelde restaurant van chefkok Joris Bijdendijk, RIJKS. We krijgen de RIJKStafel voorgeschoteld, een prettig modern-klassiek vijfgangenmenu met her en der een fijne verrassing.

Rijksrestaurant - © Saris & den EngelsmanHet is een drukke donderdagavond, een paar weken geleden. Het museum is extra geopend voor de populaire tijdelijke expo De late Rembrandt; voor- en achteraf (ja, na negenen!) schuiven bezoekers uit de hele wereld aan Bijdendijks dis. De meesten in kostuum (heren) of net ensemble (dames), een enkeling op z’n doordeweeks (René).
Het voelt vol, maar niet hectisch. Er is aandacht voor alle gasten, maar niet overdreven veel – op een enkele uitzondering na, vermoedelijk vaste of kritische gasten. Kregen we vorige keer, niet lang na de opening, de sommelier aan tafel voor advies, dit keer moeten we het doen met een ‘gewone’ medewerker die duidelijk geen vinologisch expert is maar gelukkig wel weet wat ze moet schenken. De gangen volgen elkaar zo snel op dat we na gerechtje drie even een pauze laten inlassen. Die wordt ons van harte gegund.
Ik laat alle vijf de gangen en ook de amuse even de revue passeren in een korte beschrijving met wat kritische toetsen – als een stuurvrouw aan wal, dat realiseer ik me terdege, want ik zou ondanks enig kooktalent geen van deze gerechten zonder een enorme berg hulp op tafel kunnen zetten.
Continue reading

Kalf met Kempenaer-praam en courgetti

Voor 4 personen

courgettiDraai verse pesto van een halve struik basilicum, een halve struik (platte) peterselie, een hand rucola, 75 gram parmezaan, 50 gram geroosterde pijnboompitten, 2 teentjes knoflook, peper, zout, een kneepje citroensap en voldoende goede olijfolie om er een vloeibare massa van te maken.

Leg op de bodem van de ovenschaal een takje rozemarijn en drie takjes tijm, verdeel er 24 cherrytomaatjes over, overgiet ze met olijfolie, maal er peper en zout over en schud ze even om. Gaar ze 20 minuten in een voorverwarmde oven van 150 graden.

Snij 2 courgettes in dunne reepjes (handmatig, mandoline of spiralizer), zet ze aan in een wok of grote pan in een flinke scheut olijfolie en voeg als ze beginnen te garen 1 stronk broccoli toe, in ultrakleine roosjes (handmatig of keukenmachine). Maal er peper en zout over. Roerbak twee minuten tot het gaar is.

Kook eventueel 200 gram spaghetti al dente. Je kunt dit ook weglaten voor een gezonder, koolhydraatarm gerecht.

Verdeel 400 gram rosé kalfsvlees (kalfsoester) in vier stukjes van ongeveer 1,5 tot 2 centimeter dik, droog ze met keukenpapier en kruid ze met versgemalen zout en peper. Leg op één kant van ieder stukje vlees een flink blad verse salie, pak ieder stukje ondersteboven in met in totaal 100 gram dungesneden praam van De Kempenaer in het Zuid-Friese Echtenerbrug (of een andere sublieme rauwe-hamsoort, parmaham bijvoorbeeld) en haal ieder stukje luchtig door wat bloem. Bak het vlees op hoog vuur in een koekenpan of braadpan in olijfolie of roomboter, eerst een tot twee minuten op de ‘sluitkant’ dan op de saliekant en laat ze kort rusten in een stuk aluminiumfolie.

Meng de courgette en broccoli in de nog warme pan met de tomaatjes, de pesto en eventueel de pasta en verdeel alles over verwarmde diepe borden. Snijd om het wat makkelijker te kunnen eten het kalfsvlees voorzichtig in reepjes of laat ze lekker heel.

Wijnkeus bij deze saltimbocca: een stevige viognier (wit) of een lichte rosé

Smakelijk!

Uit de oude doos, euh, ouwe taart

stapel-op-de-lente-klein2We schrijven 2007. De Leukste Taarten punt nl bestond net, het forum had hooguit 250 leden. Wij pioniers van heel bakkend Holland kenden elkaar en elkaars werk allemaal – nu zijn er bijna 25.000 taartenbaksters geregistreerd. Daarvoor had ik wel eens een barbietaart en een dinosaurseiland gemaakt met fondant en dat was niet zo’n succes. Althans, wel bij de ontvangers, die waren onder de indruk en aten er met smaak van, maar niet bij mij, want ik zag meer mislukte dingen dan goede. Aangezien ik niet zo hou van hobby’s waar ik weinig talent voor lijk te hebben, hield ik er snel weer mee op.
Maar het bleef kriebelen, want waarom zou ik dat gvd niet kunnen met m’n knutseltalent? En dus waagde ik nog eens een poging. Ik schreef me in op het forum en poste de eerste marsepeintaart die ik in elkaar had gefrummeld voor de verjaardag van een vriendin in Limburg. Wat hoop gaf: met marsepein kon ik uitermate goed uit de voeten, veel beter dan met de makkelijk scheurende, vies ruikende fondant. Vriendin was verguld, het forum stak me veren in de reet. Dat smaakte naar meer 😉 Ik vroeg op de site van de Leukste Taarten om en zocht er naar tips, adviezen en goede ideeën om het taartenbakken en -decoreren beter te leren, want ik was van plan een indrukwekkende entree te maken op m’n neefjes vierde verjaardag (nu elf). Dat lukt met een grote Bob-de-Bouwer slagroomtaart met bijpassende bolcakejes en vooral met het pluk-de-lente-stapeltaartje op de laatste rij hieronder. Daarvoor en daarna heb ik nog wat meer geoefend – en weggegeven voor allerlei gelegenheden.
Toen mensen hele Disney-kastelen en torenhoge stapels gingen bouwen, ben ik afgehaakt. Ik was meer van het klein maar fijn, met af en toe een uitschieter, en maakte de taartjes bovendien puur voor mijn eigen plezier en, mooi meegenomen, die van m’n vrienden- en familiekring. Dat mooier, hoger, verder, sneller hoefde niet zo nodig voor mij.
Ik vond net een stel van m’n creaties op m’n oude server, misschien toch leuk er even een paar te laten zien.

Fries Food Festival: food for thought, knorrende magen

Omdat wij van eten houden, in het bijzonder van lekker eten van (of op) eigen bodem, lieten wij ons eenvoudig verleiden vandaag een tripje naar Leeuwarden te maken. Daar was het derde Fries Food Festival, met als motto: proeven, beleven, doen. Let’s go!
We vertrokken rond lunchtijd zonder te hebben gegeten en sloegen ook het boodschappen doen over. Zou geen probleem zijn om ter plaatse een lekker menuutje samen te stellen voor tussen de middag zodat we thuis vanavond met een boterham toe zouden kunnen. Dachten we.

Tien
Rond een uur of een kwamen we schouwburg De Harmonie binnen, na het betalen van een tientje elk. Tien minuten later hadden we ons eerste rondje gemaakt. We houden ervan een evenement snel te scannen en daarna de diepte in te gaan, maar deze speedscan was wel een tikkie te rap naar onze zin. Een dik dozijn stands binnen, twee buiten, dat heb je zo gezien. En de workshops: helaas alleen voor kinderen die mochten knutselen met groente en andere etenswaar en pas om vier uur het enige doeding voor ‘grote mensen’, namelijk visfileren door het Ailand in Lauwersoog. Continue reading