Terugblik Over het IJ Festival 3

En voor het betere nagenieten ook nog random wat beelden van voorstellingen in de containers, randprogrammering en de sfeer in het festivalhart.

Terugblik Over het IJ Festival 2

Naast voorstellingen die we op Oerol al zagen en fotografeerden, waren er op de NDSM-werf tijdens Over het IJ Festival ook een aantal andere voorstellingen te zien. We are Big Boys is in een eerder bericht al te bekijken, in deze post een beeldverslagje van de rest. En dan zijn we er nog niet door, want deze gallery bevat geen foto’s van de roemruchte containervoorstellingen, de ‘randprogrammering’ en de supergezellig sfeer in het festivalhart. Komt eraan!

Van boven naar beneden: TG Space – Remember the good times; PeerGroup – Project Scheet; Warme Winkel – Poëten en bandieten; Klein Land – Als haaien…; Grachtencreaties; Theatermakers uit Noord en Casablanca – Façade; Laura Groeneveld – Van hier naar daar; allerlei acteurs en regisseurs – Op de Pllanke; Britt & Marjolein – Bachelorettes.

Terugblik Over het IJ Festival

Wij vinden al ons werk leuk, maar twee weken op een festival mogen rondlopen van opbouw tot en met de laatste dag, dat is toch wel bijzonder gaaf om te doen. De afgelopen jaren is het, o zegen, bijna routine geworden – voor zover dat kan met steeds andere mensen, gezelschappen, plekken, voorstellingen – dat als we net twee weken Terschelling achter de rug hebben voor Oerol en een klein weekje thuis zijn geweest, we alweer vertrekken naar Amsterdam voor Over het IJ Festival. Ook dit jaar hadden we weer het geluk dat we in de hoofdstad een huisje konden lenen, dit keer zijn we vreemde-oren-knutselaar Geert Jonkers bijzonder dankbaar voor zijn geweldige appartement aan het Singel, jawel, het Singel. Ruim wonen met rustige slaapkamer, met snel internet van een aardige buurvrouw, gelegen op een paar minuten van de pont naar het NDSM – niet die buurvrouw, maar het huis. Het festival zelf was een van de betere edities, we schoten weer tal van mooie beelden waaruit hier een eerste greep: foto’s van voorstellingen die we ook op Oerol al vastlegden voor de makers.

Van boven naar onder: Project Wildeman – WIJ; Joost van Hezik – Dantons Dood; Via Berlin – Home Sweet Home; Breekgoed – De dood van het woord; Judith Hofland – Like me; Berg & Bos – In limbo; Young Gangsters – New Rambo Generation, Ilmer Rozendaal – Er zal iemand komen; Lars Doberman – Een Bebopverhaal

Grote jongens!

BonteHond is leuk. En dientengevolge zijn alle mensen en makers die voor dit heerlijke gezelschap in Almere werken leuk. Dat die stelling klopt, bewijzen ook Vincent & Milan, de nieuwste loten aan de stam. Zij maakten voor Over het IJ festival een rauwe, wilde voorstelling barstensvol energie over de rituelen dat Nederlandse jongens die graag mannen willen worden node missen maar die goddank in de rest van de wereld ruimschoots voorhanden zijn. De nieuwe artistiek leider van BonteHond, René Geerlings, goed in absurditeit, deed de eindregie. Feestje was het, heerlijk om naar te kijken. Wij waren de gelukkigen die de scènefoto’s mochten maken. De zon deed een beetje vreemd achter de containers waartussen ze speelden, dus deden we een tweede rondje – geen straf bij deze lekkere voorstelling.

Een mooie zaterdag aan het IJ

Afgelopen zaterdag hadden wij een hels programma met meer voorstellingen dan een mens normaal gesproken op een dag zou moeten zien. Gelukkig hebben we een behoorlijk incasseringsvermogen en zien we niks liever dan fijn theater van mooie mensen, en dat was wel ongeveer de dwarsdoorsnee van die drukke dag. Hier een impressie in woord en beeld.

Op Oerol stond Roma B in een weiland aan de waddenwijk en die begrensde weidsheid deed de poëzie van de voorstelling Elders beslist goed. Maar het thema van thuiskomen en vertrekken, tja, dat heeft ook wel baat bij een omgeving waar sporen en geluiden van mensen de sporen van koeien en geluiden van meeuwen overheersen – in de stad dus. Tussen de grote loodsen op het NSDM ontmoeten twee actrices elkaar, althans, een schim uit het verleden voor de een, uit de toekomst voor de ander. We horen hun stem, hun gedachten via een koptelefoon, die ze dichterbij brengt en die de overheersende geluiden van de skatehal achter ons net voldoende dempt om het draaglijk te maken. Mooi portret van een menselijke beweging die we allemaal wel eens maken.

Berg & Bos gooit op de festivals al twee jaar hoge ogen met Het Jaar van de Schlager, een even grappig als roerend relaas over een vriendengroep die een van hen verliest en dat jaren later nog steeds niet echt achter zich heeft kunnen laten. Nu werken Maurits (de berg) en Rik (het bos) aan een nieuw werk, dat ze als werkproces presenteren op Over het IJ en dat vooral qua vormgeving – een concept van Marieke van Veen – nu al meer dan indrukwekkend is. In dat ingenieuze houten kader moet straks de meester laten zien dat ie met stevige beperkingen kan omgaan. Dat past goed bij het thema van de nu nog erg abstracte schetsen over de ingebakken karaktertrekken van de mens die hem behoorlijk van het paadje kunnen brengen.

Emke Idema is een observator. Ze kijkt heel graag en goed naar mensen, zelfs zo goed, dat ze op haar bescheiden leeftijd al aardig door ze heen kan kijken. Haar opgedane wijsheden zet ze om in voorstellingen, dit keer in het enerverende Stranger. Al te veel verklappen zou zonde zijn: deze voorstelling waarin niemand slechts toeschouwer is, is zeer gebaat bij het verrassingseffect – intuïtief reageren kan van levensbelang zijn. Ik zou zeggen: gaan! En veel plezier!

Via een vijfluik die door de leeftijdsfasen van het leven glijdt, wil Hanna van Mourik Broekman de komende jaren op zoek naar de vergeten mens. Voor elke levensfase wordt een tekst geschreven die geïnspireerd is op een groep mensen in die levensfase die we niet altijd meerekenen op het moment dat we een optelsom maken van wie wij zijn als ‘mens’. Als een leven waar een begin, een midden en een eind aan zit. Op Over het IJ doet ze een vooronderzoekje, waarin de toeschouwer gluurt naar twee mensen die een aangenaam vreemd poëtisch en metaforisch gesprek hebben en waarin een schrijver live de zieleroerselen van de kijkers verwerkt.

 

En verder volgen nog: Bonte Hond met Dutch Vinex Wonder Boys – Charlotte Caeckaert met Demarrage – Daan Colijn met Creaturen

Welkom op Over het IJ

We rollen van het een naar het ander, zitten al weer midden met onze dikke konten in het fraaie Over het IJ Festival. Gisteren was de opening, wij zijn vanaf maandag aan het werk en hebben al moois gezien en vastgelegd. Veel tijd om te schrijven heb ik niet, al m’n talent op dat gebied gaat nu even naar m’n beste klant, maar fotootjes uploaden, dat lukt nog net wel. Een greepje, met onder meer Broer-TG Ilay, The Promised Land-Orkater, NIETS-Ilmer Rozendaal en nogmaals FC Bergmans Terminator Trilogie, maar nu op een geweldige industriële locatie die de onbeholpenheid en verlorenheid nog wat extra kracht bijzet. Aangevuld met wat plaatjes van de opening.